Vitalogen

Ricinusolie wordt al meer dan 4.000 jaar in de geneeskunde gebruikt. Zelfs de oude Egyptenaren maakten er al gebruik van. Cleopatra vertrouwde erop. Traditionele genezers van verschillende culturen noemden het „Palma Christi” – de hand van Christus – vanwege zijn opmerkelijke genezende eigenschappen.

De moderne wetenschap verklaart nu waarom.

Ricinusolie bestaat voor 90% uit ricinolzuur – een vetzuur dat bijna nergens anders in de natuur voorkomt. Ricinolzuur is een van de weinige natuurlijke verbindingen waarvan is aangetoond dat het biofilms afbreekt – die beschermende schilden die parasieten, bacteriën en andere organismen om zich heen opbouwen om niet ontdekt en geëlimineerd te worden.

Maar hier is het cruciale punt: je kunt het niet zomaar drinken. Als je ricinusolie inslikt, breekt maagzuur het ricinolzuur af voordat het de darm bereikt. Wat overblijft, wordt verdund in het hele spijsverteringskanaal. De concentratie wordt nooit hoog genoeg om een ​​noemenswaardig effect te bereiken.

Daarom is de manier van aanbrengen cruciaal.

Wanneer ricinusolie onder aanhoudende druk en door lichaamswarmte op de huid boven de buik wordt aangebracht, wordt het ricinolzuur transdermaal opgenomen – en omzeilt het de spijsvertering volledig. Het bereikt het weefsel rondom uw darmen in volle concentratie, precies daar waar parasieten zich nestelen en hun biofilm-pantsers opbouwen.

Een ricinusoliepak, dat zo is ontworpen dat dit contact – met therapeutische druk – gedurende 6–8 uur ‘s nachts wordt gehandhaafd, terwijl u slaapt.